Spiritualiteit in business

Welkom op deze weblog vol met inspiratie en inzichten!

Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Liz La Force. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als trainer/coach en adviseur op het gebied van spiritualiteit in business, persoonlijke ontwikkeling, veranderprocessen, menselijke waarden in mens en organisatie.

Ik heb deze weblog gemaakt omdat ik de wens heb om anderen te inspireren en aan te moedigen bij hun bewustwordingsproces. In mijn praktijk als coach begeleid ik mensen hierbij en zie ik dagelijks hoe belangrijk steun kan zijn bij veranderingen die onoverkomelijk zijn wanneer je besluit dat je "anders" wilt gaan leven.

Als jij inspirerende verhalen hebt voor deze weblog verneem ik ze graag. Wil je persoonlijke begeleiding of meer informatie over de door mij aangeboden diensten dan kun je een kijkje nemen op mijn website www.la-force.nl of via lizlaforce@kpnplanet.nl contact met mij opnemen.

Ik wens je voor nu veel inspiratie en nieuwe inzichten toe!

Liz La Force

Workshop Durf vrouwelijk te zijn in zaken!

Afgelopen woensdag gaf ik een workshop aan de leden van VMC, een netwerkorganisatie voor vrouwen in marketing en communicatie. Hieronder vind je het verslag dat daarvan werd gemaakt. Het was een mooi ont-moeting waarin de kracht van de vrouw en nog beter het vrouwelijke werd (h)erkend en ervaren.

Durf vrouwelijk te zijn in zaken

De eerste workshop van het gloednieuwe coachingsteam van VMC ging over
vrouwelijkheid. In het Utrechtse Seets2Meet nam Liz Laforce de aftrap
in de serie met dit thema dat in alle aspecten van ons leven bepalend
is. Want wat is vrouwelijkheid eigenlijk?
Na een ontspanningsoefening maakte ze een rondje: wat is jouw
kernwoord waar het gaat om vrouwelijke kwaliteiten? Dit leverde een
interessante verzameling termen op, van 'verbinding', tot
'zelfreflectie' tot 'ontvankelijkheid' aan toe.

Daarna gaf Liz een uiteenzetting van
signalen in de maatschappij die erop wijzen dat er veranderingen op
til zijn. Veranderingen waarin het vrouwelijke een grote rol speelt.
Wat betekent dit voor het zakendoen? De kracht van het hier en nu wordt
onderstreept en termen als rust, acceptatie en vertrouwen zijn daarbij
van cruciaal belang.

Tot slot toonde Liz ons een serie prachtige foto's van vrouwen over de
hele wereld met een inspirerend verhaal over de kracht van de vrouw en dat ze soms zelf vergeet wat ze waard is!

Na deze workshop gingen de deelneemsters geinspireerd en met voldoende stof tot nadenken over hun eigen waarden naar huis.

De kracht van vriendschap

Een mooi inspirerend filmpje met lezing van Paul de Blot over de kracht van vriendschap!

Durf vrouw(elijk) te zijn op je werk!

Onderzoek aan de Erasmus Universiteit door Mijntje Rovers laat zien dat er anno 2009 in Nederland sprake is van 7% vrouwen aan de top. Hiermee bungelt Nederland nog onderaan de lijst in de internationale markt.

Door de eeuwen heen is de rol van de vrouw in deze westerse maatschappij onderdrukt. Dit komt wellicht nog het sterkst naar voren in een van onze oudste geschriften: de Bijbel. Hierin wordt Maria Magdalena als hoer afgespiegeld, terwijl meer recent ontdekte manuscripten aan tonen dat zij een van de apostelen van Jezus was en later leermeesteres van zijn leringen. Sommigen beweren zelfs bewijs te hebben dat zij zijn echtgenote was.

Los van het feit of dit waar of onwaar is, is het duidelijk dat de rol van de vrouw lange tijd ondergeschikt is geweest en gemaakt aan die van de man. Waarom is de vrouw zo naar de achtergrond gedrongen? Wat heeft dit voor weerslag op onze huidige maatschappij? Wat nemen wij vrouwen en mannen daarvan mee in onze genen? Hoe uit zich dit in ons huidige gedrag en verhouding tot elkaar?

Interessante vragen die het onderzoeken waard zijn, omdat ze volgens mij de sleutel vormen voor de verdere ontwikkeling en groei van de mensheid, haar relatie tot zichzelf, de ander en haar omgeving.
De huidige wereld wordt momenteel vooral gerund door mannen of misschien beter gezegd het mannelijke. Ik geloof namelijk zelf dat zowel mannen als vrouwen beide mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten in zich dragen. Het mannelijke staat daarbij voor daadkracht, beweging, resultaatgericht en ratio. Het vrouwelijke voor gevoel, stilte, rust, procesgerichtheid.
Beide zijn nodig om tot een geheel te komen. Ze kunnen niet zonder elkaar, ze complementeren elkaar en houden elkaar in balans. Zoals de natuur ons ook zo mooi weerspiegelt. Door de ontstane disbalans in de natuur tussen het mannelijke (yang: hitte) en het vrouwelijke (yin: koude) is het aantal weer gerelateerde rampen het afgelopen decennium drastisch toegenomen, aldus het Rode Kruis. En deze disbalans zie je momenteel ook terug in veel van onze organisaties.

Wat je momenteel veel ziet als gevolg van de tweede feministische golf die we hadden in de jaren 60/70 is dat veel vrouwen zich erg mannelijk zijn gaan gedragen om te kunnen overleven binnen de mannenwereld.

Wat een natuurlijke beweging is na jaren van onderdrukking, maar het zijn juist de vrouwelijke kwaliteiten die nu zo hard nodig zijn. In een wereld die verhard is geraakt en waarin hebzucht en macht(misbruik) nog steeds belangrijke drijfveren zijn. Dus tijd om terug te keren naar een balans tussen onze mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten.

Deze balans tussen de vrouwelijke en mannelijke kwaliteiten zal ervoor zorgen dat de (zaken)relaties onderling niet langer worden gedomineerd door machtsspelletjes, maar door samenwerking, ondersteuning en aanvulling van elkaar.

Wie heeft het lef (wat in het Hebreeuws ‘hart’ betekent) om weer vanuit deze heelheid te handelen!

Tijd om wakker te worden......

De wereld lijkt soms te slapen. Wanneer ik door de stad loop, zie ik veel slapende mensen. En realiseer me dan ook dat ze zich er niet van bewust zijn dat ze slapen.

Veel van de mensen die ik aantref tijdens trainingen en/of individuele sessies zijn zich niet meer bewust van de invloed van hun onbewuste gedachten, patronen op hun wereldbeeld. Zij denken dat wat zij zien en beleven de werkelijkheid is en zij daar maar mee moeten leren leven. Ook als dit absoluut niet is wat zij willen. Gevangen als vogels in een kooi gaan sommigen zo iedere dag weer naar werk waar hun hart al lang niet meer ligt of zitten in een relatie waar zij 10 jaar geleden al uit hadden gewild. Muurvast door de gedachte dat niet zij, maar hun omgeving hun leven bepaald.

Maar wat als je nu wel zelf je leven kon bepalen? Wat als je leven gecreëerd wordt door je eigen gedachten en emoties erover of zoals Boeddha zei: It’s your mind that creates your world. Dat betekent dat jij de totale verantwoordelijkheid hebt en kunt dragen voor je leven. Dat betekent dat jij in staat bent om een leven te leiden waarin je welzijn, geluk en innerlijke vrede kunt ervaren.

Wanneer je gaat inzien dat jijzelf verantwoordelijk bent voor de beleving van je eigen leven, betekent dit ook dat jij de enige bent die daar dus daadwerkelijk iets aan kan veranderen. Weg vallen alle mogelijkheden om de vinger naar de ander te wijzen. Een harde leerschool, die betekent dat je vanaf nu bij alles wat je ervaart naar jezelf kunt gaan kijken: Waarom beleef ik dit als een drama? Welke gedachte of emotie over deze situatie houdt mij gevangen. Is het de gedachte dat mijn baas altijd het uiterste van mij vraagt en nooit eens zijn waardering over me uitspreekt? Wat zegt deze gedachte? Is deze gedachte voor 100% waar? Weet je zeker dat hij waar is? Heb je het je baas wel eens gevraagd of hij dit ook zo ervaart en zijn intentie zo is?

Nee, roep dan menigeen. Dat ga ik echt niet doen. Wat zal hij daar wel niet van zeggen. Daar hebben we het met elkaar niet over hoor. En zou een open gesprek met je baas over jouw gevoelens niet veel meer ruimte en kansen geven voor een betere werkrelatie tussen jullie? En daardoor meer motivatie in je werk? Betere resultaten op je werk?

Wanneer we gaan inzien dat hoe echter we worden, en dat betekend volgens mij durven zeggen wat we werkelijk denken en voelen en daar ook naar handelen (hoofd, hart en handen), gaan we daadwerkelijk het leven creëren wat we wensen.

Het is tijd dat we ontwaken. Ontwaken uit de slaap waarin we menen dat dromen toebehoren aan de nacht. En het heft in eigen handen nemen om onze dromen ook in het dagbewustzijn waar te maken.
J. Krishnamurti, een bekende filosoof, beweerde dat we niet meer zullen dromen, wanneer we totaal wakker in ons dagbewustzijn alles durven te voelen, ervaren en uitspreken.

Al hoewel dat misschien nog een te grote stap is voor de mensheid, denk ik wel dat het tijd is om in ieder geval de ergste slaap uit de ogen te wrijven. En te gaan zien dat we tot zoveel meer in staat zijn dan we tot nu toe gedacht hebben.

Dienend leiderschap noodzakelijk om te overleven

In deze wereld van dualiteit, waar we geleerd hebben te denken in tegenstellingen, lijken de verschillen scherper afgetekend te worden in deze tijd.

Nu is het zolang we in deze wereld actief zijn onmogelijk om te ontsnappen aan deze dualistische principes. Maar het is belangrijk om daarbij ons te realiseren dat er boven deze dualiteit een verbindende factor, het non-dualisme, is waaruit beide zijden voort komen. Of, zoals we het ook wel noemen, het Tao: alles wat is en wat niet is. Waar uit voortkomen het yin en het yang die we ook hier in het Westen hebben leren kennen als twee tegengestelde principes.

Dit non-dualistische principe, Tao, is niet alleen een filosofisch concept maar ook een wetenschappelijk feit. Einstein heeft wetenschappelijk bewezen dat alle materie is samengesteld uit een homogene substantie, energie genaamd. Het is deze energie die verbindt en ervoor zorgt draagt dat we vanuit eenheid, harmonie en voorspoed kunnen leven.

Wanneer we vergeten dat deze eenheid de grondslag vormt van onze duale wereld, zie je dat we gaan denken vanuit beperkingen, tegenstellingen, positief en negatief. En erin falen om te denken in oneindige mogelijkheden, eenheid en verbinding.

Toen ik werkzaam was als acupuncturiste maakte ik me sterk om de verbinding te maken tussen de reguliere en alternatieve geneeswijzen. Deze ogenschijnlijk verschillende vormen, die bij nader onderzoek dezelfde basis hebben, kunnen elkaar immers heel mooi complementeren.

Nu ik werkzaam ben in organisaties als adviseur, trainer en coach op het gebied van spiritualiteit in business en veranderingen merk ik op dat wederom die verbinding leggen tussen twee verschillende kanten binnen een organisatie van belang is.

Spiritualiteit is het handelen in ons aardse leven vanuit contact en verbinding met het non-dualistische principe, de eenheid. Door deze verbinding verdwijnen veel problemen die voortkomen uit de verschillen die bestaan in onze dualistische wereld. Veel van de conflicten die er momenteel in de wereld gaande zijn en zo ook binnen organisaties, zijn ontstaan doordat we in verschillen blijven denken en zien. In of of gedachten in plaats van en en.

We vergeten te kijken naar de verbinding die er aanwezig is tussen yin en yang, tussen het mannelijke en het vrouwelijke, tussen financiële en menselijke waarden. En zien niet dat het een niet zonder het ander kan bestaan. Dat ze onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Waar we momenteel nog wel eens met ons dualistische denken de mist in gaan (mooie uitdrukking trouwens), is het feit dat we denken dat we moeten kiezen tussen yin of yang, tussen hard beleid of menselijk, tussen vrouwelijk of mannelijke eigenschappen in leiderschap etc. Het ontkennen van een van deze polen zorgt echter onherroepelijk voor een conflict, weerstand en frictie. Aangezien ze onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Daarom vraagt deze tijd aan ons om verbindingen te gaan leggen. Tussen het spirituele en aardse, tussen de Oosterse en de Westerse denkwijzen, tussen financiële en menselijke waarden etc. Deze verbinding zal alleen gemaakt kunnen worden wanneer we in staat zijn om in alle openheid en eerlijkheid naar onszelf en onze organisatie te kijken. Wanneer we het lef hebben om zogeheten tegenstelde waarden als complementair in plaats van tegenstrijdig te gaan zien. Het yin yang principe is geen statisch geheel, maar een dynamisch proces. Voortdurend in beweging. Dus het vraagt om meegaan met de stroom, invoelen wat in het moment nodig is en onze persoonlijke voorkeuren daarbij opzij te kunnen zetten voor het belang van het moment, de organisatie en de wereld.

Wanneer we daartoe weer in staat zijn, zullen we als dienende leiders de “juiste” keuzes kunnen maken. In een tijd die schreeuwt om deze “nieuwe” beweging, groei, is het kunnen schakelen tussen linker- en rechterhersenhelft, mannelijke en vrouwelijke eigenschappen essentieel en hoognodig om te kunnen (over)leven.

Een eerste stap daarin zou kunnen zijn om ons bewust te worden van beide zijden en hun verbondenheid. De beide zijden met open mind te onderzoeken in onszelf en binnen onze organisatie en/of leefomgeving en de kwaliteiten van beiden te gaan (h)erkennen als ook hun toegevoegde waarde(n) aan elkaar.

Interview op inspiratieradio

Hier kunt u het interview op inspiratieradio beluisteren dat ik op 28 juni 2009 had. Met als onderwerp spiritualiteit in business.

Het zesde zintuig als extra tool

Wie durft wanneer er nog geen zichtbare resultaten of voorbeelden zijn voort te gaan, omdat hij weet en vertrouwt dat het door hem gekozen pad ingegeven door zijn hart zijn organisatie zal brengen naar een nieuwe horizon, nieuwe kansen en groei?

Hoeveel managers zijn er die geleerd hebben om op hun innerlijke stem te vertrouwen? Hoeveel managers hebben naast hun professionele ontwikkeling tijd genomen om dit vermogen te ontwikkelen? Beseffen we hoe waardevol dit vermogen is dat we allemaal in ons dragen, zeker in tijden van onzekerheid, waarin de conventionele methoden niet langer lijken te werken?

Veel van de theorieën die we nu als waar aannemen, werden in de tijd dat ze openbaar gemaakt werden verworpen omdat ze te vooruitstrevend waren of nog geen zichtbaar resultaat hadden opgeleverd. Eerst zien dan geloven, was ook toen een veel gehanteerd begrip. Zo werden veel zinvolle zaken opzij gezet, om pas veel later weer uit de kast te worden gehaald. En helaas zo is het ook nu. We houden liever vast aan het oude bekende dan het onbekende in vertrouwen tegemoet te treden.

En dat terwijl we allen in ons een prachtig extra zintuig hebben dat ons handreikingen geeft om ons op deze onbekende weg te helpen. Een zintuig dat in moeilijke (en gemakkelijke) periodes ons via heldere inzichten kan vertellen wat het beste is om te doen. Ja, soms zijn deze inzichten zelfs mind blowing. Totaal anders dan je gewend bent om te doen. En komt het dan op eerst geloven en dan zien aan. Maar voor een ieder die naar zijn hart heeft leren luisteren is het duidelijk geworden dat deze innerlijke stem, ook wel onze intuïtie genoemd altijd het beste met hem/haar/de situatie voor heeft. Dat hij hem volledig kan vertrouwen.

Daarbij is het belangrijk om te leren onderscheiden wat afkomstig is van onze intuïtie en wat voortkomt uit “oude” overtuigingen. Deze laatste kunnen soms sterk in ons aanwezig zijn en onze innerlijke stem boycotten c.q. saboteren met doorkruisende negatieve, beperkende gedachten.

Het belangrijkste bij het gaan leren vertrouwen en luisteren naar onze intuïtie is het openen van ons hart. Onze intuïtie spreekt namelijk tot ons via ons hart. Wanneer dit open en vrij is van “oude” emoties en angsten kan de innerlijke stem helder en duidelijk gehoord en/of gevoeld worden.

Waarom is dit nu zo belangrijk voor de hedendaagse manager? Nu de hedendaagse manager wordt meer en meer geconfronteerd met problemen, die zich niet langer laten oplossen door de oude bekende werkwijzen. Organisaties lopen tegen begrenzingen aan, beperkingen, die overwonnen kunnen worden door het inschakelen van een vermogen dat we lange tijd hebben laten slapen.

Binnen organisaties is het vaak nog niet vanzelfsprekend om het over zaken als het hart, liefde en compassie te hebben terwijl daar mijns inziens wel de sleutel tot succes, inspirerend leiderschap en de nodige expansie zit. Daar waar we momenteel veel tijd besteden aan veelvuldig praten, vergaderen etc. zouden we kunnen beginnen met luisteren naar onszelf, reflectie en daarmee leren wie we zijn en wat we werkelijk kunnen. Dit laatste is namelijk zoveel meer dan we vaak voor mogelijk houden.

De verandering of misschien beter evolutie van hoofd naar hart is onvermijdelijk, of we de daarbij de verandering leiden of volgen is aan iedere manager en organisatie om voor zichzelf uit te maken. Als leider weet je in ieder geval dat je voorop loopt!

Interview telegraaf 3 mei 2009

Over nieuwe mogelijkheden in management m.b.v spiritualiteit in business

De crisis een rampspoed of zegen?

Crisis geschreven in het Chinees heeft twee karakters: gevaar en kans.

Toch zien we momenteel in de media dat vooral het eerste wordt gevoed. De angst, het gevaar. Waar komt dit door? Waar zijn we bang voor?

Als je naar de natuur kijkt, zie je dat sterven, afbraak, vernietiging en chaos juist zorgen voor vernieuwing, voeding en groei. Waarom zou dat voor ons, organisaties en mensen anders zijn. Aangezien we deel uitmaken van dezelfde natuur?

Zoals Nelson Mandela al zei in zijn inauguratierede naar de woorden van Marianne Williamson:

“Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness, that frightens us”

En uit ervaring kan ik zeggen dat dit waar is. Vertel iemand maar eens dat wat hij over zichzelf denkt slechts een beperkte versie is van wat hij werkelijk is. De meeste mensen zullen het ontkennen, belachelijk maken of niet geloven. Waarom zijn we zo snel geneigd dat wat we nog niet gezien en ervaren hebben, niet te geloven? En is dit juist niet wat ons vasthoudt in een beperkte visie en daaraan verbonden overtuigingen en gedrag? Had Columbus ontdekt dat de aarde rond is, als hij net zoals zijn tijdsgenoten had vastgehouden aan de overtuiging dat de aarde plat was en thuis was gebleven?

De organisaties die momenteel uit angst terugschrikken en verstarren in hun houding en gedrag, hebben het moeilijk. Nu er veel aan het licht gekomen is over dit gedrag en de consequenties ervan zichtbaar geworden zijn, worden er door de buitenwereld vragen over gesteld. Kan dit gedrag nog wel? Is het nog wel kloppend voor deze tijd en dit moment? Je ziet in interviews de oude gezaghebbers zich vastklampen aan hun oude overtuigingen en ideeën. Ook al is de geloofwaardigheid van wat zij over brengen behoorlijk aangetast.

Waarom toch zo krampachtig vasthouden? Als coach en trainer interesseert mij de mens en zijn angsten en weerstanden enorm. Wanneer ik iemand zie die angst uitstraalt in plaats van vertrouwen, starheid in plaats van ruimdenkendheid, ga ik graag met deze persoon in gesprek om te vragen wat maakt dat hij/zij zich zo vastklampt aan zijn overtuigingen, “zijn” waarheid, het oude.

Ik weet uit eigen ervaring dat verandering behoorlijk ingrijpend kan zijn. Verandering vraagt immers om vernieuwing, andere gedachtepatronen, verruiming van overtuigingen en soms en daar schuilt volgens mij het euvel, loslaten van waarheden waarvan we lange tijd overtuigd waren dat ze de enige waarheden waren die werkten c.q. bestonden.

De oplossing van deze crisis zal niet gevonden worden door het denken vanuit dezelfde kaders als waarin het probleem is ontstaan. We zullen buiten deze kaders moeten treden om nieuwe mogelijkheden te ontdekken die in deze crisis liggen. Nieuwe mogelijkheden, nieuwe structuren die recht doen aan deze tijd, de nieuwe generatie.

Hierbij kunnen we veel leren van kinderen. Die in alles een nieuwe uitdaging zien. Een avontuur. Wat de omstandigheden ook zijn, ze tonen een oneindig vertrouwen in hun vermogen tot creatie. Flexibel bewegen ze zich in iedere situatie en passen zich zo nodig aan. Ze weten van niets iets te maken. Een laken wordt een tent, een hoop zand een zandbak waarin zich hele verhalen/werelden afspelen. Waar is ons vertrouwen in ons creatief vermogen gebleven?

Laten we deze crisis dus gebruiken om onze werkelijke (innerlijke) kracht en creatieve vermogens te (her)ontdekken en opnieuw te leren gebruiken. Laten we deze crisis dus gebruiken voor groei en vernieuwing. Laten we openstaan voor nieuwe kansen en ze benutten voor het welzijn en de welvaart van heel onze maatschappij.

Interview op radio 5

Radio interview op 5 april 2009 Radio 5